همه چیز درباره ی سرطان پستان

چه چیزی  در مورد سرطان  پستان می دانید؟

سرطان پستان شایع ترین سرطان تهاجمی در زنان  می باشد و همچنین دومین علت مرگ و میر در زنان پس از سرطان ریه، سرطان پستان است.

پیشرفت در غربالگری و درمان سرطان پستان از سال 1989 به میزان قابل توجهی بهبود یافته است.

آگاهی از علائم و نیاز به غربالگری از روش های مهم کاهش خطر است. در موارد نادر، سرطان پستان می تواند مردان را نیز درگیر کند، اما ما در این مقاله به سرطان پستان در زنان خواهیم پرداخت.

علائم سرطان پستان

غربالگری منظم برای کاهش خطرات سرطان پستان از اهمیت فراوانی برخوردار است.

معمولا اولین علائم سرطان پستان به صورت ناحیه ای می باشد که بافت آن ضخیم شده باشد وهمچنین می تواند به صورت توده ای در پستان یا زیر بغل ظاهر شود.

سایرعلائم سرطان پستان عبارتند از:

  • ایجاد درد در زیر بغل یا پستان وتغییر نیافتن با سیکل ماهانه
  • وجود حفره یا قرمز شدن سطح پوست پستان ،شبیه پوست پرتقال
  • بثورات اطراف یا روی از نوک پستان ها
  • ترشح حاوی خون از نوک پستان
  • نوک پستان فرورفته یا معکوس
  • تغییر در اندازه یا شکل پستان
  • پوسته پوسته شدن نوک پستان

اکثر توده های پستان سرطانی نیستند. با این حال، در صورت مشاهده توده در پستان، افراد باید برای معاینه به پزشک مراجعه کنند.

مرحله بندی سرطان سینه

پزشک با توجه به اندازه تومور، سرعت رشد و تکثیر آن به غدد لنفاوی یا سایر قسمت های بدن ، سرطان را مرحله بندی می کند.

یکی از مولفه های تعیین مراحل سرطان نمره TNM می باشد که شامل سه نمره می باشد با توجه به نمرات TNM گستردگی سرطان مشخص می شود. T نشان دهنده ی مقدار رشد اولیه تومور است. میزان رشد سرطان در غدد لنفاوی معادل نمره  Nمی باشد و همچنین M نیز نشان دهنده ی گستردگی سرطان به سایر اعضا می باشد. با استفاده از این شاخص مرحله بندی سرطان به مرحله 0 تا4 تقسیم بندی می شود.

مرحله 0: در این مرحله تومور در جای خود قرار دارد و به بافت های اطراف حمله نکرده است.

شایع ترین آن  (DCIS) است، در این شرایط سرطان در مجرای پستان قرار دارد و به سلول های  داخل مجاری محدود می شود.

مرحله 1: در این مرحله ،عرض تومور 2 سانتی متر بوده و غدد لنفاوی را تحت تأثیر قرار نداده است فقط ممکن است گروه های کوچکی از سلول های سرطانی در غدد لنفاوی وجود داشته یاشد

مرحله 2: تومور به عرض 2 سانتی متر است، و شروع به گسترش در غدد مجاور می کند و یا ممکن است عرض آن 2–5 سانتی متر باشد و به غدد لنفاوی گسترش پیدا نکرده است.

مرحله 3:  دراین مرحله عرض تومور تا 5 سانتی متر می باشد و به غدد لنفاوی گسترش یافته و یا تومور بزرگتر از 5 سانتی متر شده است .

مرحله 4: سرطان به سایر اندام ها مانند استخوان ها، کبد، مغز یا ریه ها گسترش می یابد.

علل ایجاد سرطان پستان

پستان زنان از چربی، بافت همبند و هزاران لوبول تشکیل شده است. لوبول ها غده های ریزی هستند که دوران شیردهی شیر تولید می کنند. لوله های کوچک مجاری، شیر را به سمت نوک پستان  منتقل می کنند.

سرطان باعث تکثیر غیرقابل کنترل سلول ها می شود. سلول های سرطان در چرخه زندگی خود نمی میرند. این رشد بیش از حد سلول ها باعث سرطان می شود. تومور از مواد مغذی و انرژی  بدن استفاده می کند و سلول های اطراف خود را محروم  می سازد.

معمولا سرطان پستان از پوشش داخلی مجاری شیر یا لوبول هایی که شیر را تأمین می کنند، شروع می شود و از آن جا می تواند به سایر قسمت های بدن گسترش یابد.

بیشتر بخوانید
جراح لیفت سینه در تهران

عوامل خطر سرطان پستان

علت دقیق سرطان پستان هنوز مشخص نیست، اما برخی از عوامل خطر احتمال ابتلا به آن را بیشتر می کند،

این عوامل عبارتند از:

1.سن

خطر ابتلا به سرطان پستان با افزایش سن افزایش می یابد. در 20 سالگی، احتمال ابتلا به سرطان پستان در دهه های آینده 06/0٪ است و در 70 سالگی این رقم به 3.84٪ می رسد.

2.ژنتیک

  • زنانی که جهش های خاصی در ژن های BRCA1 و BRCA2 دارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستان، سرطان تخمدان یا هر دو هستند. افراد این ژن ها را از والدین خود به ارث می برند.
  • همچنین جهش در ژن TP53 با افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان ارتباط دارد.
  • احتمال ابتلا به سرطان پستان در فردی که یکی از بستگان نزدیکش مبتلا به سرطان پستان می باشد، از سایر افراد بیشتر است.
  • افردی که سابقه خانوادگی سرطان پستان، تخمدان، لوله رحمی یا سرطان صفاقی دارند.
  • کسانی که در نژاد آن ها سابقه سرطان پستان مربوط به جهش های ژنی BRCA1 یا BRCA2 وجود دارد

3.سابقه سرطان پستان یا توده های پستان

  • امکان ابتلای مجدد سرطان پستان در افرادی که در گذشته به این بیماری مبتلا بوده اند، بیشتر است .
  • داشتن برخی از انواع توده غیرسرطانی پستان احتمال ابتلا به سرطان را در آینده افزایش می دهد. به عنوان مثال می توان به هیپرپلازی داکتال غیرمعمول یا سرطان لوبولار اشاره کرد.
  • افرادی که سابقه سرطان پستان، تخمدان ، لوله رحمی یا سرطان صفاقی دارند باید از پزشک خود در مورد آزمایش ژنتیک سوال کنند.

4.بافت متراکم پستان

زنانی که بافت متراکم تری در پستان خود دارند بیشترمبتلا به سرطان پستان  خواهند شد.

5.قرار گرفتن در معرض استروژن و دوران شیردهی

به نظر می رسد تماس طولانی مدت با استروژن خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش می دهد.

این موضوع می تواند به علت قاعدگی پیش از موعد و یا  یائسگی در سنین بالاتر از سن متوسط باشد.

همچنین شیردهی، بیشتر از 1 سال ، احتمال ابتلا به سرطان پستان را کاهش می دهد. احتمالا این موضوع به دلیل کاهش استروژن ناشی از بارداری و شیردهی می باشد.6.

6.وزن بدن

زنانی که پس از یائسگی دچار اضافه وزن یا چاقی می شوند، به دلیل افزایش سطح استروژن احتمال ابتلا به سرطان پستان نیز در آن ها افزایش می یابد.ممکن است  مصرف بیش از حد قند نیز ازسایر عوامل باشد.

7.مصرف الکل

مصرف منظم الکل در ایجاد سرطان پستان نیز نقش مهمی دارد.

طبق موسسه ملی سرطان (NCI) ، مطالعات نشان می دهد که زنان معتاد به الکل بیشتر از کسانی که الکل مصرف نمی کنند به سرطان پستان مبتلا می شوند.

8.قرار گرفتن در معرض تابش

ممکن است  پرتودرمانی برای سایر سرطان های خطر ابتلا به سرطان پستان در اواخر زندگی افزایش دهد.

9.درمان های هورمونی

طبق NCI ، مطالعات نشان می دهد که ممکن است داروهای خوراکی ضد بارداری خطر ابتلا به سرطان پستان را کمی افزایش دهند.

انواع سرطان پستان

انواع مختلفی از سرطان پستان وجود دارد که شامل موارد زیر است:

سرطان مجاری: این نوع سرطان از مجرای شیردهی شروع می شود و شایع ترین نوع سرطان است.

سرطان لوبولار: این نوع  سرطان نیز از لوبول ها  شروع می شود.

سرطان تهاجمی پستان زمانی اتفاق می افتد که سلول های سرطانی از داخل لوبول ها یا مجاری به بافت های مجاور حمله کنند. این مسئله احتمال گسترش سرطان به سایر قسمت های بدن را افزایش می دهد.

سرطان غیرتهاجمی پستان سرطانی است که  در محل اولیه خود باقی بماند و گسترش نیافته باشد. با همه ی این تفاسیر، سلول های سرطان غیر تهاجمی نیز گاهی اوقات می توانند به سرطان پستان مهاجم تبدیل شوند.

بیشتر بخوانید
عمل حفظ پستان در سرطان پستان

تشخیص سرطان پستان

اغلب سرطان پستان پس از نتیجه غربالگری و یا هنگامی که افراد پس از تشخیص علائم به پزشک خود مراجعه می کند، تشخیص داده می شود.

معاینه پستان چگونه انجام می شود؟

پزشک سینه ها را از نظر وجود توده و سایر علائم بررسی می کند.ممکن است در طول معاینه، لازم باشد فرد در حالت های مختلف بنشیند یا بایستد.

چندین تست می تواند به تشخیص سرطان پستان کمک کند، این تست ها عبارتند از:

1.تست های تصویربرداری

ماموگرافی: معمولا ماموگرافی نوعی اشعه ایکس است که پزشکان در غربالگری اولیه سرطان پستان از آن استفاده می کنند. این نوع تصور برداری تصاویری تولید می کند که می تواند به پزشک کمک کند تا هر گونه توده یا ناهنجاری را تشخیص دهد.

پزشک با آزمایش های بیشتر نتایج مشکوک را پیگیری کند. با این حال، ماموگرافی گاهی اوقات منطقه مشکوکی را نشان می دهد که به نظر نمی رسد سرطان باشد.

سونوگرافی: در این نوع اسکن از امواج صوتی برای کمک به پزشک در تشخیص توده جامد و کیست مملو از مایعات استفاده می شود.

MRI: تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) تصاویر مختلفی از پستان را برای کمک به پزشک در تشخیص سرطان یا سایر ناهنجاری ها نشان می دهد.  ممکن است پزشک MRI را برای پیگیری نتیجه ماموگرافی یا سونوگرافی توصیه کند. گاهی اوقات پزشکان از  MRAبه عنوان ابزاری برای غربالگری افراد در معرض خطر بیشتر سرطان پستان استفاده می کنند.

2.نمونه برداری

در نمونه برداری، پزشک نمونه ای از بافت را استخراج کرده و برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه ارسال می کند.

در واقع این آزمایش نشان می دهد که سلول ها موجود سرطانی هستند یا خیر. در صورت ابتلا به سرطان، نمونه برداری نشان می دهد که کدام نوع سرطان به وجود آمده است وآیا سرطان به هورمون حساس می باشد یا نه .

همچنین تشخیص شامل مرحله بندی سرطان می باشد که عبارتند از:

  • اندازه تومور
  • میزان گسترش سرطان
  • تهاجمی یا غیرتهاجمی بودن

درمان سرطان پستان

درمان سرطان پستان به عوامل مختلفی بستگی دارد، که شامل موارد زیر است:

  • نوع و مرحله سرطان
  • حساسیت فرد به هورمون ها
  • سن ، سلامت جسمانی و ترجیحات فرد

گزینه های درمان پستان عبارتند از:

  • پرتو درمانی
  • عمل جراحي
  • درمان بیولوژیکی یا دارودرمانی هدفمند
  • هورمون درمانی
  • شیمی درمانی

عوامل موثر در نوع درمان شامل مرحله سرطان، سایر شرایط پزشکی و ترجیحات  افراد خواهد بود.

عمل جراحی

در صورت نیاز به جراحی انواع جراحی ها عبارتند از:

لومپکتومی: این جراحی شامل برداشتن تومور و مقدار کمی از بافت سالم اطراف آن است.

جراحی لامپکتومی می تواند به جلوگیری از شیوع سرطان کمک کند. اگر تومور کوچک باشد و از بافت اطراف آن جدا شود،می تواند گزینه ای برای درمان باشد.

ماستکتومی: ماستکتومی ساده شامل برداشتن لوبول ها، مجاری، بافت چربی، نوک سینه، آرئول و برخی از قسمت های پوست می باشد. در برخی موارد، جراح غدد لنفاوی و عضله قفسه سینه را نیز برمی دارد.

نمونه برداری از گره سنتینل: اگر سرطان پستان به غدد لنفاوی گسترش پیدا کند میتواند از طریق سیستم لنفاوی به سایر قسمت های بدن نیز گسترش یابد، زیرا غدد لنفاوی اولین جایی می باشد که سرطان به آن پسترش می یابد. اگر پزشک سرطان را در غدد لنفاوی پیدا نکرد، معمولاً نیازی به حذف غدد باقیمانده نیست.

تشریح غدد لنفاوی زیر بغل: اگر پزشک سلولهای سرطانی را در گره های لنفاوی نگهبان پیدا کند ، ممکن است برداشتن چندین غدد لنفاوی زیر بغل را توصیه کند. این می تواند از شیوع سرطان جلوگیری کند.

بازسازی: به دنبال ماستکتومی ، جراح می تواند پستان را بازسازی کند تا طبیعی تر به نظر برسد. این موضوع می تواند به فرد کمک کند تا با اثرات روانشناختی برداشتن پستان کنار بیاید.

بیشتر بخوانید
مراقبت های بعد از عمل سرطان پستان

جراح می تواند همزمان با انجام ماستکتومی یا در موعد بعدی، پستان را بازسازی کند. ممکن است پزشک از کاشت پستان یا از سایر بافت های بدن استفاده کند.

پرتو درمانی

ممکن است  فرد حدود یک ماه پس از جراحی تحت پرتودرمانی قرار گیرد. تابش اشعه شامل مورد هدف قرار دادن تومور با دوزهای کنترل شده می باشد که سلول های سرطانی باقی مانده را از بین می برد.

شیمی درمانی

ممکن است پزشک داروهای شیمی درمانی سیتوتوکسیک را برای از بین بردن سلول های سرطانی در صورت وجود خطر عود یا گسترش زیاد تجویز کند. پزشکان به شیمی درمانی پس از جراحی شیمی درمانی کمکی می گویند

گاهی اوقات، پزشک قبل از جراحی شیمی درمانی را برای کوچک کردن تومور و آسان برداشته شدن، تجویز می نماید. پزشکان این را شیمی درمانی نئوادجوانت می نامند.

درمان انسداد هورمون

پزشکان از انسداد هورمونی برای جلوگیری از بازگشت سرطان های پستان حساس به هورمون استفاده می کنند. ممکن است هورمون درمانی برای درمان سرطان های مثبت گیرنده استروژن (ER) و گیرنده پروژسترون (PR) استفاده شود.

معمولا پزشکان درمان انسداد هورمون را بعد از جراحی انجام می دهند اما ممکن است گاهی اوقات از آن برای کوچک کردن تومور نیز استفاده کنند.

ممکن است درمان با استفاده از مسدود کننده هورمون ، تنها گزینه برای افرادی باشد که کاندیدای مناسبی برای جراحی، شیمی درمانی یا رادیوتراپی نیستند.

ممکن است پزشکان توصیه کنند فردی 5-10 سال پس از جراحی هورمون درمانی داشته باشد. با این حال ، این درمان بر سرطان هایی که به هورمون ها حساس نیستند تأثیری نخواهد داشت.

نمونه هایی از داروهای درمانی مسدود کننده هورمون ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تاموکسیفن
  • بازدارنده های آروماتاز
  • فرسایش یا سرکوب کردن تخمدان

گوزرلین که یک داروی آگونیست آزاد کننده هورمون لوتئین ساز است و تخمدان ها را سرکوب می کند

ممکن است  درمان هورمونی روی باروری نیز تأثیر بگذارد.

درمان بیولوژیکی

داروهای هدفمند می توانند انواع خاصی از سرطان پستان را از بین ببرند. این داروها عبارتند از:

  • تراستوزوماب (هرسپتین)
  • لاپاتینیب (تایکرب)
  • بواسیزامب (آواستین)

درمان های سرطان پستان و سایر سرطان ها می تواند عوارض جانبی شدید داشته باشد. هنگام تصمیم گیری در مورد درمان ، افراد باید خطرات احتمالی را با پزشک در میان بگذارند و راه های به حداقل رساندن عوارض جانبی را بررسی کنند.

جلوگیری از سرطان پستان

هیچ راهی برای جلوگیری از سرطان پستان وجود ندارد. با این حال ، برخی از تصمیمات مربوط به سبک زندگی می تواند به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سرطان پستان و همچنین انواع دیگر سرطان را کاهش دهد. این تصمیمات شامل موارد زیر است:

  • اجتناب از مصرف بیش از حد الکل
  • رعایت کردن رژیم غذایی سالم حاوی مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه
  • ورزش کافی
  • حفظ شاخص توده بدن سالم (BMI)

زنان باید گزینه هایی را برای شیردهی و بعد از یائسگی در نظر بگیرند، زیرا این موارد می تواند خطر را افزایش دهد.

همچنین جراحی پیشگیری برای زنان در معرض خطر بالا سرطان پستان یک گزینه مناسب است.

نتیجه گیری

مرگ و میر افراد مبتلا به سرطان پستان به مرحله بندی سرطان شان بستگی دارد. تشخیص و درمان به موقع معمولاً منجر به چشم انداز مثبتی می شود.

طبق ACS ، فردی که درمرحله 0 یا مرحله 1 سرطان پستان قرار دارد درمان خواهد شد. 99٪ احتمال زنده ماندن افراد برای حداقل 5 سال پس از تشخیص، در مقایسه با زنانی که مبتلا به سرطان نیستند، وجود دارد.

اگر سرطان پستان به مرحله 4 برسد ، احتمال زنده ماندن در 5 سال آینده حدود 27٪ کاهش می یابد.

بررسی های منظم و غربالگری می تواند به تشخیص زود هنگام علائم کمک کند. زنان باید گزینه های خود را با یک پزشک در میان بگذارند.

غربالگری سالانه به زنان بالای 40 سال توصیه می شود.

https://www.medicalnewstoday.com/articles/37136:منبع

drziaei

مطالب مرتبط

پاسخ

4 × 2 =

مدت زمان مطالعه ۱۳ دقیقه
Call Now Button